C'est le courage qui compte [It’s courage that counts]

Benvau

Ben

1987

Schilderij, 130 x 161 cm.
Materials: acrylic, canvas

Collection: Collection M HKA, Antwerp (Inv. no. S0027).

Ben, zoals de kunstenaar zichzelf noemt, twijfelt aan alles. Hij is van mening dat een kunstenaar alles – de meest eenvoudige menselijke handelingen en de meest banale objecten en gebeurtenissen inbegrepen – tot (onderwerp van zijn) kunst kan maken, hoewel hij ook dat principe soms in twijfel trekt. Zo maakt hij de vloer, de muur en zelfs ons tot zijn werkmateriaal in ‘Ik ben, signeer als kunst…’ . Zijn ideeën, twijfels, slogans en uitspraken geeft hij onder meer vorm als geschilderde opschriften. Hij schildert ze met witte verf op zwarte doeken of panelen (of vice versa). Zijn eerste schilderij van dat type maakte hij in 1959, naar aanleiding van een collega-kunstenaar die niet enthousiast was over de gezamelijke expositie met Ben. Die laatste hing toen namelijk een schilderij op met in grote letters: 'Je suis un peintre raté' (ik ben een mislukt schilder). Ben probeert via zijn werken het publiek te laten nadenken over de rol die kunstenaars zich toebedelen en over de betekenis van kunst, zowel in de beperkte kunstwereld als in bredere maatschappelijke zin. Sinds het begin van zijn artistieke carrière wordt hij geconfronteerd met de competitie en de agressieve zelfbevestiging in de (kunst)wereld en daar wil hij met zijn werken op reageren. Teksten als ‘Kunst is onbetaalbaar’ en ‘Er is geen kultuur zonder avant-garde’ spreken voor zich. De signatuur is zeer belangrijk in zijn werk. Zoals Ben zelf ooit zei: “Elke kunstenaar signeert en dateert zijn werk. De signatuur onderlijnt zijn ego: kijk eens hoe anders ik ben dan de anderen. De datum moet bewijzen dat hij een bepaalde formule eerder heeft gevonden dan de anderen.” Toch heeft veel werk van Ben eigenlijk geen signatuur meer nodig omdat zijn handschrift een handelskenmerk op zich is geworden.

Events View all

Ensembles View all

Actors View all

Linked Items View all