Les Nouvelles Folies françaises

Screen shot 2013 06 05 at 15.28.03

Event

Château Musée du Domaine de St Germain en Laye , St Germain en Laye

19 June 2013 - 14 October 2013

Als Fabre één dier mag kiezen waarnaar zijn voorkeur uitgaat, dan moet het wel de kever zijn. Hoewel in het begin van zijn artistieke carrière ook spinnen en andere insectachtigen voortdurend opduiken, zien we dat Fabre sinds de jaren negentig vooral de scarabee of juweelkever (een mestkever die in het oude Egypte werd vereerd als symbool van de wedergeboorte) als medium gebruikt. In een ontelbaar veelvoud verschijnt dit – letterlijk en figuurlijk – schitterende insect op draagstructuren van metaal: als huid voor een wereldbol, skelet, konijn, nar of ridder vormen ze een prachtig kleurenpalet. Schakeringen van groen, paars, bruin en oker versmelten ook in Mur de la montée des anges tot een vrouwelijk silhouet. Zowel een flesje Coca-Cola als het traditionele Mariabeeld en een jurk van Dior stonden model voor deze zwevende vrouwenschim.

Het is de dualiteit die Fabre in de kever vindt die hem aantrekt en waar hij ook graag mee werkt. Van dichtbij worden we geconfronteerd met een chaos van – in de ogen van vele toeschouwers – onsmakelijke dierenlichamen, van op afstand kunnen we genieten van een stralende materie. Met hun schild als verdediging gaan ze de buitenwereld te lijf, maar daarbinnen blijven ze zeer kwetsbaar. De mestkevers rollen balletjes mest, maar ze zijn zo mooi dat ze ook juweelkevers worden genoemd. Enzovoort. Deze dualiteit vinden we bij alle insectenwerken van Fabre. “De kever is het geheugen van de natuur, een soort oudste computer ter wereld, een radar van het menselijk bestaan.” We hebben dus wel iets te leren van dit kleine schepsel, volgens Fabre.

“De krijgers van de schoonheid”, zoals Fabre ze zelf graag noemt, roepen ook levenloos en leeggehaald verschillende betekenissen op. De karkassen vormen samen een soort ‘tussenin’ waarin ze geen kevers meer zijn, maar ook nog geen sculptuur. Het is in deze schemerzone dat Fabre zich graag ophoudt en die hij ook aan Mur de la montée des anges verbindt. In een gesloten ruimte zonder daglicht verglijdt het vrouwenlichaam in haar schaduw en speelt ze met het licht. Het zijn de kleur en schittering van deze jurk die de aandacht trekken, niet de dreigende wereld van het insect. Hoe dichter we echter naderen en ons verdiepen in de eigenaardige textuur van het oppervlak, hoe meer we geconfronteerd worden met het geweld waarmee de talloze karkassen de vrouwelijke schoonheid innemen. Het ene lichaam neemt bezit van het andere, waardoor transformatie en metamorfose de kernwoorden blijken in Fabres insectenjurk.

Items View all

Media View all

Actors View all