M HKA gaat digitaal

Met M HKA Ensembles zetten we onze eerste échte stappen in het digitale landschap. Ons doel is met behulp van nieuwe media de kunstwerken nog beter te kaderen dan we tot nu toe hebben kunnen doen.

We geven momenteel prioriteit aan smartphones en tablets, m.a.w. de in-museum-ervaring. Maar we zijn evenzeer hard aan het werk aan een veelzijdige desktop-versie. Tot het zover is vind je hier deze tussenversie.

M HKA goes digital

Embracing the possibilities of new media, M HKA is making a particular effort to share its knowledge and give art the framework it deserves.

We are currently focusing on the experience in the museum with this application for smartphones and tablets. In the future this will also lead to a versatile desktop version, which is now still in its construction phase.

Ensemble: MOBILITEIT / MOBILITE / MOBILITY / MOBILITÄT

2017 superdemocratie senaat photo m hka 6 47 image: © M HKA

Mobiliteit heeft als begrip een technocratische weerklank, bepaald door wegenwerken, vrachtwagens, treinen en luchthavens, maar is ook een existentieel menselijk en maatschappelijk fenomeen. Naast het mechanisch ballet van onze maatschappij is er ook het efemere nomadische levensgevoel dat steeds presenter wordt en zijn er de blokkades en geforceerde en gefrustreerde verplaatsingen van een wereld op de vlucht.

In een informatieverslag formuleerde de Senaat aanbevelingen voor een beter geïntegreerd openbaar vervoer, met o.m. één vervoersbewijs voor het land, en meer intermodaal vervoer.


Met korte, losse, aan elkaar gemonteerde filmfragmenten zapt Ria Pacquée (°1954, leeft in Antwerpen) in haar video tussen Oost en West, Noord en Zuid. Zo zet ze diverse impressies van menselijke activiteit tegenover elkaar – van een woestijnwind in Marokko over een wandeling bij tegenwind van een oude vrouw aan de Belgische kust – en cirkelt rond de vraag: hoe kan je het onzichtbare zichtbaar maken?

Het skelet is een terugkerend figuur in het werk van Johan Muyle (°1956, leeft in Luik) en refereert op tragikomische wijze, zoals in de volkscultuur, naar de cyclus van leven en dood. Gemotoriseerd, gemechaniseerd en getooid met het hoofd van de kunstenaar doen ze een wanhopige poging de race van het leven naar de dood terug op te voeren.

De werken van Johanna Kandl (°1954, leeft in Wenen) wijzen op de moeilijke levensomstandigheden in grensgebieden. De prozaïsche realiteit van de hedendaagse nieuwsmedia wordt hier als in een historieschildering weergegeven. Het reusachtig schilderij bevraagt de voor velen schrijnend overhaaste overgang naar het kapitalisme in het voormalige ‘Oostblok’: ‘wie ziet het hele plaatje?’

Verberg deze beschrijving

Werken

Inch

>Ria Pacquée, Inch'Allah, 2005.Video, videotape digital betacam, dvd, 00:18:40.

2017 superdemocratie senaat photo m hka 6 53

>Johan Muyle, Atlas, 2006.Installation, 135 cm x 110cm x 90cm ; 220 cm x 116 cm x 105 cm ; 135 cm x 113 cm x 78 cm.

Whosgot

>Johanna Kandl, Ohne titel (Who's got the big picture), 2006.Painting, tempera, canvas, 258 x 354 cm.